เทคนิค 10 ข้อ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 38 / 80

พระพุทธ : 5.1 พระสัมมาสัมพุทธเจ้าคือใคร บทที่ 5 พระสัมมาสัมพุทธเจ้า สมัยหนึ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จพระพุทธดำเนินทางไกลอยู่ในระหว่างเมืองอุกกัฏฐะกับ เมืองเสตัพยะ พราหมณ์ชื่อโทณะก็กำลังเดินทางอยู่ใน

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและการสนทนาระหว่างพระองค์กับพราหมณ์โทณะ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้อธิบายถึงการที่พระองค์ไม่ใช่เทวดา มนุษย์ หรือยักษ์ ทว่าเป็นผู้ที่พ้นจากอาสวะ และอยู่เหนือ

5.1.3 ประเภทของพุทธะ ๆ “พุทธะ” แบ่งออกเป็นประเภทต่าง ๆ ได้ 4 ประเภท คือ สุตพุทธะ, จตุสัจจพุทธะ, ปัจเจกพุทธะ และ สัพพัญญูพุทธะ (1) สุตพุทธะ หรือ พระสุตพุทธเจ้า หมายถึง ภิกษุผู้เป็นพหูสูต คือ ได้ศึกษาพุ

พุทธะแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ สุตพุทธะซึ่งเป็นภิกษุผู้ศึกษาเยอะ, จตุสัจจพุทธะซึ่งสอนอริยสัจ 4, ปัจเจกพุทธะที่ตรัสรู้ด้วยตนเอง และ สัพพัญญูพุทธะที่สอนผู้อื่นได้ โดยพระสัพพัญญูพุทธะนั้นหมายถึงพระสัมม

โลกวิทู อนุตฺตโร ปุริสทมุมสารถี สตฺถา เทวมนุสสานํ พุทโธ ภควา” ซึ่งเราท่องจนจำได้ขึ้นใจนั้นมี ความหมายว่าอย่างไรบ้าง 1) อธิบายพุทธคุณบทว่า อรห์ คำว่า อรห์ ก็คือ พระอรหันต์ หมายถึง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทร

บทความนี้อธิบายความหมายของบทพุทธคุณ "อรห์" ซึ่งแปลว่า "ไกลจากกิเลส" และ "ควร" โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นพระอรหันต์ที่ควรแก่การบูชาและยึดเป็นแบบอย่าง นอกจากนี้ยังอธิบายบทคำว่า "สมฺมาสมฺพุทฺโธ" ซึ่งห

ที่มาของบัญญัติ 10 ประการในศาสนายิว ได้แก่ อย่ามีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากเรา และเรื่องระเบียบ วินัยสำหรับอยู่ร่วมกันในหมู่คณะ 3) อธิบายพุทธคุณบทว่า วิชชาจรณสมฺปนฺโน คำว่า วิชชาจรณสมฺปนฺโน แปลว่า ถึงพร

วิชชาจรณสมฺปนฺโน หมายถึง ความรู้และความประพฤติที่รวมกัน ทำให้เกิดความรู้แจ้ง 8 ประการ และการประพฤติ 15 ประการ ซึ่งล้วนมีส่วนในการทำให้พระพุทธเจ้าทรงบรรลุสัมมาสัมโพธิญาณ ศึกษาแนวคิดเหล่านี้เกี่ยวกับรู้

ประจำวันของพระองค์ว่า “ในมัชฌิมยามพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตอบปัญหาแก่เทวดาทั้งหลาย” มัชฌิมยาม คือเวลาประมาณ 22.00 น. - 02.00 น. คำว่าเป็นศาสดาของเทวดานี้หมายรวมเอารูปพรหมต่าง ๆ ด้วย ๆ พุทธคุณข้อนี้ถือว่า

บทความนี้กล่าวถึงพุทธคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเน้นการเปรียบเทียบกับดอกบัวที่บานสะพรั่งตลอดจนการช่วยเทวดาและหลุดพ้นจากสังสารวัฏ รวมถึงการวิจัยในศาสนาต่างๆ ที่ยกย่องพระองค์เป็นที่พึ่ง ไม่ว่าจะเป็นศา

และเสด็จขันธปรินิพพานในวันเพ็ญเดือน 6 เมื่อพระชนมายุได้ 80 พรรษา พุทธประวัตินั้นมีความพิเศษหลายประการ เช่น มีความชัดเจนไม่คลุมเครือ มีหลักฐานยืนยันการ มีอยู่จริงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามากมายทั้งเอกสารท

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จขันธปรินิพพานในวันเพ็ญเดือน 6 มีอายุ 80 ปี พระองค์มีลักษณะมหาบุรุษและมีความสุขสูงสุดในชีวิต ก่อนผนวช พระองค์ตรัสรู้ด้วยภาวนามยปัญญา ซึ่งมีความลึกซึ้ง มากกว่าความคิดทั่วไป การสร

การอบรมในที่นี้คือ การทำสมาธินั่นเองดังในอรรถกถาที่ว่า “ธรรมชาติใด อันพระโยคีบุคคล อบรมอยู่ เจริญอยู่ ธรรมชาตินั้นชื่อว่า ภาวนา, ภาวนาคือสมาธิ ชื่อว่า สมาธิภาวนา” วิริยบารมี คำว่า “วิริยะ” มาจาก บทว่า

การอบรมในที่นี้คือการทำสมาธิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเจริญภาวนา วิริยบารมีคือความเพียรในการสร้างบารมีต่าง ๆ โดยเมื่อมีความเพียรจะส่งผลให้บารมีเพิ่มพูน ขันติบารมีหมายถึงความอดทนที่มีใจแช่มชื่น ไม่หวั่นไ

ฉันนั้น จงเห็นภพเหมือนเรือนจำ เป็นผู้มุ่งหน้าออกบวชเพื่อพ้นจากภพนั้น ปัญญาบารมี หากท่านปรารถนาจะบรรลุพระโพธิญาณ ภิกษุเมื่อขออยู่ไม่เว้นตระกูลต่ำ สูง และ ปานกลาง ย่อมได้อาหารเป็นเครื่องยังชีพ ฉันใด ท่า

เนื้อหานี้ครอบคลุมหลักการสร้างบารมีในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการพัฒนาบารมีต่างๆ เช่น ปัญญาบารมี วิริยบารมี ขันติบารมี และเมตตาบารมี ที่จะช่วยให้ผู้ปฏิบัติสามารถบรรลุพระโพธิญาณได้ ผ่านการประพฤติปฏิบัติอย่

สุเมธดาบสนั่งสมาธิค้นหาพุทธการกธรรมอย่างนี้เรื่อยไปจนครบทั้ง 10 ประการ แล้วตั้งใจมั่น สร้างบารมีเรื่อยมาอีก 4 อสงไขยแสนกัป จึงได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในที่สุด จริง ๆ แล้วชาตินี้ ไม่ได้เป็นชาต

บทความนี้กล่าวถึงเส้นทางการสร้างบารมีของพระโพธิสัตว์ โดยมีการนั่งสมาธิค้นหาพุทธการกธรรมและใช้เวลานานถึง 16 อสงไขยกัปในการสร้างบารมี ทั้งนี้แต่ละประเภทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะใช้เวลาในการสร้างบารมีแตกต

สรุปใน 24 พุทธวงศ์สุดท้ายแห่งการสร้างบารมีนั้นพระโพธิสัตว์ได้ออกบวชในศาสนาของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า 8 ชาติ เป็นนักบวชนอกพระพุทธศาสนา 6 ชาติ คือ เป็นชฎิลบ้าง เป็นดาบสบ้าง เป็นพญานาคราช 2 ชาติ เป็นราชสีห์

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างบารมีของพระโพธิสัตว์ใน 24 ชาติ ที่ได้ออกบวชในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า รวมถึงการทำทาน การรักษาศีลและการบำเพ็ญบารมีตามหลักของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะบารมีที่สำคัญ 10 ประการ และคว

หากต้องไปเกิดเป็นเปรตจะไม่เกิดเป็นขุปปิปาสิกเปรตและนิชฌามตัณหักเปรต, หากต้องไปเกิดเป็นอสุรกาย ก็จะไม่เกิดเป็นกาลกัญชิกาสูร, หากทำผิดหนักจนต้องตกนรก ก็จะไม่ไปเกิดในอเวจีนรกและโลกันตนรก ในชาดก 500 กว่าเ

เนื้อหานี้สำรวจถึงวิบากกรรมของพระโพธิสัตว์ที่เกิดขึ้นในอดีตชาติ รวมถึงความผิดพลาดที่พระองค์ได้กระทำและผลกรรมที่ตามมาซึ่งได้แก่การเกิดในสภาพที่ทุกข์ทรมาน เช่น การตกนรก และการเกิดเป็นสัตว์เดียรัจฉาน แม้

บทที่ 6 พระธรรม : คำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 6.1 พระธรรมคืออะไร ในบทที่ 4 นักศึกษาได้เรียนมาแล้วว่า หากกล่าวถึงพระรัตนตรัยภายใน พระธรรมจะหมายถึง ธรรมรัตนะ อันเป็นดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกายระดับต่

บทนี้กล่าวถึงพระธรรมและธรรมวินัยซึ่งเป็นคำสั่งสอนจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อช่วยให้ผู้ศรัทธาเข้าใจความจริงและการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องผ่านการเรียนรู้เกี่ยวกับอริยสัจและวินัยที่จำเป็นต่อการประพฤติปฏิบั

ในเมื่อพุทธวจนะมีเพียง 2 ส่วนหรือ 2 ปิฎกดังกล่าว แล้วคำว่าพระไตรปิฎกที่ชาวพุทธรู้จักกันใน ปัจจุบันมาจากไหน หลังพุทธปรินิพพานชาวพุทธได้ถือเอาพระธรรมวินัยเป็นหลักในการดำเนินชีวิตสืบต่อกันเรื่อยมา แต่เนื

พระไตรปิฎกเกิดจากการสืบทอดพระธรรมวินัยหลังพุทธปรินิพพาน โดยการสังคายนาเป็นขั้นตอนสำคัญที่ช่วยรักษาความถูกต้องของคำสอน ซึ่งได้มีการจัดทำขึ้นหลายครั้ง โดยเฉพาะครั้งที่ 1 ใกล้กรุงราชคฤห์ และครั้งที่ 3 ใน

ทุกขสมุทัย ทุกขนิโรธ และทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา” ทั้ง 4 ข้อนี้คือ อริยสัจ 4 นั่นเอง สำหรับพุทธดำรัสก่อนพุทธปรินิพพานนั้นพระองค์ตรัสถึง “พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ มรรค และข้อปฏิบัติอื่น ๆ” โดยอริยสัจ 4 นี้

อริยสัจ 4 เป็นแก่นสารของพระพุทธศาสนา ประกอบด้วยความจริงเกี่ยวกับทุกข์และทางดับทุกข์ โดยแต่ละองค์ประกอบถูกระบุอย่างชัดเจน เช่น ทุกข์ที่มี 12 ชนิด เช่น ชาติทุกข์ ชราทุกข์ และมรณทุกข์ รวมไปถึงการตีความขอ

-ความเพียร ประคองจิต ตั้งใจมั่น เพื่อทำให้กุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้วเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป สัมมาสติ แปลว่า ระลึกชอบ ได้แก่ สติปัฏฐาน 4 คือ การพิจารณาเห็นกายในกาย มี ความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ เพื่อกำจัดอภิช

เนื้อหาเกี่ยวกับความเพียรในการทำกุศลธรรม การพิจารณาเห็นในกายเวทนาและจิต รวมถึงความสำคัญของสัมมาสมาธิ ที่เป็นศูนย์กลางขององค์มรรคเพื่อเข้าถึงโลกุตรภูมิ อธิบายอริยสัจในสองระดับ การเรียนรู้และการปฏิบัติ

(1) การไม่ทำบาปทั้งสิ้น มาจากภาษาบาลีว่า สพฺพปาปสฺส อกรณ์ หมายถึง ไม่ทำชั่วด้วยกาย และด้วยวาจา สพฺพปาปสฺส อกรณ์นี้ครอบคลุมพระวินัยปิฎกทั้งหมด หากจัดเข้าในไตรสิกขาก็จะตรงกับ “ศีลสิกขา” (2) การยังกุศลให

บทความนี้กล่าวถึงไตรสิกขาซึ่งประกอบด้วยข้อปฏิบัติ 3 ประการ ได้แก่ ศีล จิต และปัญญา โดยอธิบายถึงการไม่ทำบาป การทำกุศลให้ถึงพร้อม และการทำจิตให้ผ่องใส ทั้งยังกล่าวถึงระดับของไตรสิกขา คือ ระดับต้นที่เป็น

จากภาพข้างต้นจะเห็นว่า ทานมัย สีลมัย และ ทานบารมี ศีลบารมี สงเคราะห์เข้ากันได้โดยตรง เพราะมีชื่อเหมือนกัน ส่วนเนมขัมมบารมีก็จัดอยู่ในสีลมัย เพราะเนกขัมมบารมีคือ การออกจากกาม ได้แก่การ ประพฤติพรหมจรรย์

บทความนี้พูดถึงบารมีสิบทัศและความสัมพันธ์กับมรรคมีองค์แปด พุทธศาสนากล่าวว่าบารมีทั้งสิบสามารถช่วยในการสร้างบุญ และการเจริญสมาธิภาวนาเป็นสิ่งสำคัญในการเข้าถึงธรรมที่สูงขึ้น ตามหลักการของพระสัมมาสัมพุทธ

นักศึกษาจะได้เรียนหลักธรรมในหมวดสังคมศาสตร์อย่างละเอียดในวิชา GB 203 สูตรสำเร็จ การพัฒนาสังคมโลก, GB 304 สูตรสำเร็จการพัฒนาเศรษฐกิจและองค์กร, GB 406 สรรพศาสตร์ในพระ ไตรปิฎก และกลุ่มวิชาการทำหน้าที่กัล

การเรียนการสอนเน้นหลักธรรมที่เกี่ยวกับสังคมศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ตามบทเรียนในหลักสูตรต่าง ๆ เช่น GB 203, GB 304, และ DF 101-404 นักศึกษาได้รับความรู้เพื่อความเข้าใจในชีวิตและการพัฒนาสังคม การศึกษาเหล่า

6.7 กฎแห่งกรรมในพระพุทธศาสนา ในหัวข้อนี้จะกล่าวเพิ่มเติมจากหัวข้อ 3.2.3 ของบทที่ 3 อีก 5 ประเด็นคือ วิบากแห่งกรรมเป็น เรื่องอจินไตย ระดับการให้ผลของกรรม สัตว์โลกแตกต่างกันเพราะกรรม ตัวอย่างผลของกรรมใน

ในบทนี้จะกล่าวถึงกฎแห่งกรรมในพระพุทธศาสนา โดยเน้น 5 ประเด็นสำคัญ เช่น วิบากกรรมเป็นเรื่องอจินไตย และระดับการให้ผลของกรรม โดยแบ่งออกเป็น 4 ระดับ คือ ระดับจิตใจ บุคลิกภาพ วิถีชีวิต และปรโลก การเข้าใจวิบ

4) ระดับปรโลก คำว่า ปรโลก แปลว่า โลกหน้า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในวัตถุปสูตรว่า “จิตฺเต สงฺกิลิฏเฐ ทุคคติ ปาฏิกงฺขา ฯ จิตฺเต อสงฺกิลิฏเฐ สุคติ ปาฏิกงฺขา ฯ” แปลว่า เมื่อจิตเศร้าหมอง ทุคติเป็นที่ไป เ

บทความนี้นำเสนอความเข้าใจเกี่ยวกับระดับปรโลกและผลของกรรม โดยมีการอธิบายว่าจิตเศร้าหมองนำไปสู่ทุคติ ส่วนจิตที่ผ่องใสนำไปสู่สุคติ พร้อมยกตัวอย่างจากบทสนทนาระหว่างพระเจ้ามิลินท์และพระนาคเสนเกี่ยวกับกุศลก